บทที่ 14 แพ้ได้ไง(2)

“คะ ... คุณคิน”

“ตื่นเต็มตาแล้วหรือไง” เสียงทุ้มเอ่ยถามเรียบ ๆ

“ฝันขอโทษค่ะ ฝันแค่ฝันร้าย....”

ทอฝันละล่ำละลักอธิบาย รีบถอยกรูดไปจนชิดหัวเตียง ก้มหน้าหลบสายตาคมด้วยความหวาดกลัวว่าเขาจะโกรธที่เธอเอาร่างกายที่น่าขยะแขยงไปแตะตัวเขา

อคิระยังมองหน้าเธอนิ่งด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ไม่มีการตะคอกด่า หรือก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ