บทที่ 38 คนเจ็บคือฉัน(4)

“พี่รู้ ... พี่รู้ว่าฝันไม่ได้เป็นคนแบบนั้น ฝันอย่าร้องไห้เลยนะ พี่อยู่นี่แล้ว พี่จะอยู่ข้าง ๆ ฝันเอง เรากลับบ้านกันเถอะนะ ปล่อยเรื่องบ้า ๆ พวกนี้ไปก่อน”

พาทิศกอดประคองเธอไว้แน่น ลูบผมปลอบประโลมด้วยความสงสารจับใจ

“ปล่อยมือจากทอฝันเดี๋ยวนี้!”

เสียงทุ้มดุ และทรงอำนาจตวาดลั่นดังโถงทางเดิน ก่อนที่ร่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ