บทที่ 10 หัวใจไม่ใช่กระดาษ

บ่ายวันต่อมา

ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง มือหนาถือช้อนเงินวนไปมาในถ้วยซุปพลางถอนหายใจ เขาควรจะมีความสุขกับชีวิตหลังลาออกจากราชการตำรวจเพราะไม่อยากรู้เห็นเรื่องสีเทาๆ ค่อนดำของผู้ใหญ่ แต่มันก็ไม่เป็นอย่างนั้นเพราะยังรู้สึกว่าชีวิตขาดอะไรไป

“ขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะ”

บดินทร์ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงคุ้นๆ เขาเง...