บทที่ 32 เล่นกับเด็กจนเพลีย

“แล้วพี่ลิตาล่ะคะ” หญิงสาวชวนคุยไปเรื่องอื่น รู้สึกทำตัวไม่ถูกเมื่อปล่อยให้ห้องมันเงียบลงพร้อมกับแววตาที่เขามักมองเธอเสมอ ๆ

“กลับไปแล้วล่ะ เห็นว่าจะร่องกลับกรุงเทพเลย ที่บ้านมีเรื่องด่วนนะ” พูดแล้วยื่นหน้าไปใกล้พร้อมกับอ้าปาก แพรรดามองพร้อมกับค้อนเล็ก ๆ แต่เธอก็ยอมป้อนเขาอย่างว่าง่าย

“ที่แท้ก็เพราะพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ