บทที่ 45 ตอนจบ
พรึ่บ! เสียงคุกเข่าของไทม์ไทยพร้อมกับพานดอกไม้ธูปเทียนที่เขาติดมือมาด้วยตั้งแต่แรกก่อนจะคลานเข่าเข้าไปหาคุณนวิน
“ผมอยากขอขมาคุณพ่อครับ ทุกเรื่องที่ผมทำพลาดทั้งกับคุณพ่อ ทั้งกับเวลา ผมอยากขอโทษและขอให้คุณพ่อยกโทษให้ผมครับ” ไทม์ไทยพูดก่อนจะยื่นพานธูปเทียนไปตรงหน้าคุณนวิน
“ฉันยกโทษให้นาย” แล้วผู้ใ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 คิดว่าตัวเองสำคัญ
2. บทที่ 2 ไม่ใช่คำขู่
3. บทที่ 3 ลักพาตัว
4. บทที่ 4 มันจบแล้ว
5. บทที่ 5 ตายทั้งเป็น
6. บทที่ 6 ไม่ได้ความหมาย
7. บทที่ 7 ช็อก
8. บทที่ 8 จัดฉาก
9. บทที่ 9 ยังรู้สึก
10. บทที่ 10 แก้แค้น
11. บทที่ 11 ล่าม
12. บทที่ 12 แฟนเก่า
13. บทที่ 13 ได้ความสะใจ
14. บทที่ 14 ความอัปยศ
15. บทที่ 15 ความอับอาย
16. บทที่ 16 รับกรรม
17. บทที่ 17 แกะดำของบ้าน
18. บทที่ 18 ไม่มีใครต้องการ
19. บทที่ 19 ไม่มีอะไรต้องเสียใจ
20. บทที่ 20 ความเจ็บปวด
21. บทที่ 21 ฐิทิในใจ
22. บทที่ 22 เดินเข้าหาความตาย
23. บทที่ 23 จบไปนานแล้ว
24. บทที่ 24 ขอได้ไหม
25. บทที่ 25 ความอ่อนโยน
26. บทที่ 26 ความจริง
27. บทที่ 27 ยอมรับเรื่องในอดีต
28. บทที่ 28 พิสูจน์
29. บทที่ 29 เดินมาถึงจุดนี้แล้ว
30. บทที่ 30 ไม่เลือกเธอ
31. บทที่ 31 ห่างกัน
32. บทที่ 32 ไม่เคยลืม
33. บทที่ 33 ลูกสาว
34. บทที่ 34 กัดกินใจ
35. บทที่ 35 ความอิจฉา
36. บทที่ 36 ปกป้อง
37. บทที่ 37 รู้อยู่เต็มอก
38. บทที่ 38 ผิดพลาด
39. บทที่ 39 อยากทำหน้าที่พ่อ
40. บทที่ 40 ไม่ว่าวิธีไหน
41. บทที่ 41 แยกกันสักพัก
42. บทที่ 42 เป้าหมาย
43. บทที่ 43 ทำร้าย
44. บทที่ 44 รู้ทุกอย่าง
45. บทที่ 45 ตอนจบ
46. บทที่ 46 ตอนพิเศษ
ย่อ
ขยาย
