บทที่ 21 สัญชาตญาณของแม่

เฉินจื่อหยางกลับถึงคอนโดในเวลาดึกดื่น เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาโดยไม่เปิดไฟ ปล่อยให้ความมืดปกคลุมทั้งห้อง มือทั้งสองข้างกุมหน้าไว้แน่น

ภาพของลลินดาตอนเดินจากไปยังคงติดตาอยู่ไม่หาย ประโยคที่เธอตะโกนใส่หน้าเขายังคงก้องอยู่ในหู

"อย่ามาทำเป็นรู้จักฉันดีหน่อยเลย"

เขาลุกขึ้นเดินไปที่ห้องนอน ทิ้งตัวลงบนเตียงโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ