บทที่ 87 ติดแล้วดับทันที

ตั้งแต่สองสาวเพื่อนซี้เดินเข้ามาภายในร้าน บรรยากาศพลันสดใสขึ้นทันตา ราวกับมวลดอกไม้ได้พบเจอกับหยาดน้ำค้างในยามเช้า

“หน้าตาน่ากินทุกอย่างเลยค่ะ” 

กานดาทำท่าถูฝ่ามือไปมา พลางกวาดมองจานอาหารที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะ แววตาเป็นประกาย

“ถ้าบอกน่ากินก็ต้องกินให้หมดทุกอย่างนะจ๊ะ” ดาริกายิ้มให้สองสาว สุ้มเสียง...