บทที่ 95 เตียงนอนยุ่งเหยิง

“ไม่ค่ะ เอ่อ... ยะ อยากค่ะ”

“ลลิษา มองสบตากับฉัน” 

เบนจามินเชยคางเรียว บังคับให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้น แก้มเธอแดงซ่าน เลือดในกายฉีดพล่านด้วยความเขินอาย เธอถูกนัยน์ตาสีฟ้าเข้มคู่คมของเขาสะกด อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

“ฉันกับเธอรู้ดีว่า ใจเราตรงกัน” เขากล่าวออกมาสั้นๆ  แต่แววตาสื่อความหมายลึกซึ้งมากกว่านั้นหล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ