บทที่ 99 เธอแกล้งหลับ

เพียะ! เบนจามินตบหน้าตัวเองแรงๆ ทีหนึ่ง เขาไม่มีเจตนาจะพูดจามะนาวไม่มีน้ำกับลลิษาแบบนั้น 

ทว่าฤทธิ์แอลกอฮอลล์ที่ดื่มเข้าไปปริมาณมากเกินพอดี ส่งผลให้สมองทำงานไม่เต็มประสิทธิภาพ ทั้งที่ใจจริง เขารู้สึกผิดมหันต์ที่ทำให้เป็นห่วงเธอ แต่ความเมามายทำให้การสื่อสารล้มเหลวผิดวิธี

“เวรเอ้ย! แกนี่มัน... ไอ้งั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ