บทที่ 104 ตอนที่ 20 (2)

ดวงตาคู่คมหลับลงอีกครั้ง ก่อนจะลืมขึ้น...ดวงตาฉายแววจริงจังมุ่งมั่น และคราวนี้ไม่มีการอาลัย เรือนร่างสูงใหญ่ผึ่งผายลุกขึ้นยืนแล้วก้าวจากมา อย่างคนที่จะไม่มีวันถอยกลับไปเสียดายในสิ่งที่ได้กระทำ รูปถ่ายที่ซุกๆในกระเป๋ากางเกงเริ่มยับเพราะแรงบีบของมือ ปณัยหยุดยืนหันหลังกลับมามอง ยิ้ม...อีกเป็นครั้งสุดท้...