บทที่ 118 ตอนที่ 22 (6)

            คนฟังหยุดนิ่ง ดวงตาเบิกกว้าง เมื่อรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่แนบลงข้างแก้ม จากนั้นบุริศร์ค่อยคลายอ้อมแขนออก แล้วก้มลงมองเธอด้วยแววตาลึกซึ้ง

“ผมรักคุณลี...ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ แต่ก็รักไปแล้ว รักทั้งๆ ที่รู้ว่าคุณลีรักคุณปณัยนั่นแหละ มันอึดอัดเหลือเกิน เพราะคำนี้ผมพยายามจะพูดมันหลายครั้งแล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ