บทที่ 22 ห้วงแห่งฝัน (1)

แก้มสาวแดงปลั่งจนเขาเห็นชัด เมื่อปณัยละมือมาเชยคางมนให้แหงนเงย เขาแตะจุมพิตแผ่วเบาลงที่ริมฝีปากแสนหวาน มอบสัมผัสอบอุ่นและความรู้สึกจากหัวใจลงไป ก่อนจะถอนจูบเพราะกลัวว่าที่คู่หมั้นจะหายใจไม่ออก

“คนเจ้าเล่ห์ ปาในหื้นหื่น!”

คนเขินซุกหน้ากับอกหนาพลางแหวลั่น ส่วนเขาหัวเราะชอบใจ ตราบจนแสงแดดเริ่มต่ำลงแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ