บทที่ 25 ห้วงแห่งฝัน (4)

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเขา รีบลุกขึ้นยืนและเหลียวไปมองพร้อมกับเปิดยิ้มส่งให้ ‘เจ้าของรีสอร์ต’ ก่อนที่รอยยิ้มจะค่อยๆลดลง ดวงตาโตมีแววหม่นช้ำเกิดขึ้นในทันที ร่างกายของเธอแข็งทื่อขยับแทบไม่ได้ เมื่อได้ยินชื่อเล่นที่มีแต่คนในครอบครัวเท่านั้นที่จะเรียกดังขึ้นแผ่วเบา

“คุณ...ปรียา”

อัลิปรียารู้สึกคล้ายลมหา...