บทที่ 7 ตอนที่ 6-ไม่เมาเอาที

รักครั้งนี้ต้องทุ่มทั้งใจ

ตอนที่ 6-ไม่เมาเอาที

(ศิลา)

"อยู่นิ่ง ๆ ได้ไหมไอ้ด็อจ"

ผมบอกคนที่ไม่ยอมอยู่นิ่ง พูดพร่ำเพ้อแบบไม่มีสติ แล้วตอนนี้ผมก็อึน ๆ เพราะการดื่มนั่นแหละ แต่ต้องลากสังขารพามันมาส่งที่ห้อง แต่ไม่ใช่ห้องของมันนะ เพราะไกลกว่าที่พักของผม ผมพามาที่บ้านของผมเองแหละ และตอนนี้ก็กำลังพยุงคนเมาขึ้นบันไดด้วยความทุลักทุเล

"ทำไมแม่งทำกับกูแบบนี้วะ อีผู้หญิงคนนั้นมันดีกว่ากูตรงไหน ทำไมมันต้องหลอกกูด้วย ไอ้เลว"

เลวเต็ม ๆ หน้าผมเลย...ปล่อยมันพูดไปก่อนครับ เพราะตอนนี้ผมต้องการจะถึงห้องเร็ว ๆ บ้านที่ผมซื้อด้วยน้ำพักน้ำแรง เพราะอยากอยู่ส่วนตัว ผมไม่ชอบความวุ่นวาย แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่ไปหาพ่อกับแม่นะ ผมจะกลับบ้านเดือนละสองครั้ง

"น่ารำคาญว่ะมึง แล้วกูก็ต้องมาลำบากแบกมึงมา เมาอย่างกับหมา"

ตุบ! ผมปล่อยมันลงกับเตียงนอนจนยุบตัว สภาพที่ดูแทบไม่ได้ กลิ่นเหล้าหึ่งยิ่งกว่าอาบมาทั้งลัง

"ไอ้เ_ยนั่น แม่ง! ไอ้เลว ไหนบอกกูว่างานยุ่งวะ ทำไม ทำไม ทำไมวะ ฮือ ๆ"

ผมยืนเท้าสะเอวมองคนเมาที่เอาแต่พร่ำเพ้อไปเรื่อย ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำผมเริ่มจะตาลายแล้วครับตอนนี้ แต่ผมต้องจัดการกับคนเมาให้อยู่นิ่ง ๆ เพราะตอนนี้มันลุกตัวเองขึ้นมานั่งแล้วร้องห่มร้องไห้ น้ำตาไหลเป็นทาง

"มึงหมายถึงอะไรวะด็อจ"

สิ่งที่ผมเห็นทำให้ผมสงสัย การเมามายอย่างกับอกหัก แล้วคำพูดที่เหมือนกับถูกทิ้งนี้ คืออะไรหรือว่าไอ้ด็อจอกหักจริง ๆ

"มันทิ้งกูไปแล้ว มึงได้ยินไหม มันทิ้งกูไปแล้ว ฮือ อึก ทำไมวะ ทำไมกัน มันหมดรักกูแล้วเหรอวะ กูไม่ดีตรงไหน"

มันก็ยังพร่ำทั้งน้ำตาอีกตามเคย แถมยังดึงแขนผมไปนั่งลงข้าง ๆ มันอีก ตอนนี้ผมได้แต่มองหน้าเพื่อนที่น้ำตานองหน้าด้วยความเห็นใจ

"ไม่ดีตรงมึงเริ่มเมานี่แหละ เมาก็นอนไปกูจะไปอาบน้ำ"

ผมดึงสติแล้วปัดมือมันที่กำลังก่อกวนบนตัวของผมออก จากที่ได้ฟังก็คงจะอกหักแน่นอนแล้วล่ะ ผมก็พอจะรู้มาว่ามันมีแฟน แต่มันไม่เคยพามาแนะนำกับผม ผมรู้เพราะไอ้ยอนมินเล่าให้ฟัง ไม่ใช่จากปากของไอ้ด็อจเอง

"มึงนอนไปด็อจ แล้วปล่อยกูก่อนที่กูจะขึ้น!"

ผมบอกพร้อมกับจับมือของมันออก ที่ตอนนี้จับคอเสื้อของผมไว้แน่น เอาแรงมาจากไหนวะหนักหนา ไหนว่าเมาไง?

"เออ ขึ้นเลย มึงขึ้นกูเลยตอนนี้"

"เริ่มพูดไม่รู้เรื่องแล้วไอ้ด็อจ เมาก็ไปนอน!"

"ไม่เมา ๆ กูไม่เมา! กูไม่เมามึงเอากูทีดิ กูไม่ให้แม่งแล้วไอ้สารเลวนั่น ไอ้ชั่ว!"

"อื้อ 0.0"

ผมต้องตกใจเมื่อไอ้คนเมามันกดริมฝีปากของผมปิดกลั้นด้วยปากของมัน กลิ่นเหล้าคละคลุ้งกระทบเข้ากับจมูกของผม มันจะรู้ไหมว่าการรุกล้ำแบบนี้ มันยิ่งปลุกความดิบในตัวของผมให้กระเจิง

มันเริ่มจูบผมแบบรุนแรงและเร่าร้อน ยิ่งมันกดเน้นริมฝีปากลงมาจนผมเจ็บที่ริมฝีปาก แต่มันกลับเป็นความรู้สึกที่ตกใจเล็กน้อย ก่อนที่ผมจะเริ่มเคลิบเคลิ้มและตอบสนองรสจูบของคนเมา กลิ่นเหล้าที่ล่องลอยยิ่งสร้างความปั่นป่วนในตัวของผมมากขึ้น

ผมกอดรอบคอของไอ้ด็อจ และดึงรั้งร่างกายที่ไม่อยู่นิ่ง มือไม้เริ่มเลื้อยไปตามร่างกายของผม มืออุ่น ๆ ของไอ้ด็อจเริ่มสอดและลูบคลำไปตามหน้าท้องของผม สิ่งที่ผมถูกกระทำตอนนี้มันทำให้ตัวตนของผมเริ่มลุกตื่น ถ้าผมฝืนไม่ไหวอย่ามาโทษหรือตีโพยตีพายทีหลังแล้วกัน ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะทนต่อเรื่องอย่างว่าได้ ไม่ว่ากับใครก็ตามหากผมพอใจที่จะทำ

"มึงจะมาโทษกูทีหลังไม่ได้นะไอ้ด็อจ กูเตือนไว้ก่อน มึงก็รู้ว่ากูได้หมดนะเว้ย!"

ผมพยายามจะผลักคนเมาให้ออกห่าง จากที่ตอนนี้สติของผมยังพอหลงเหลืออยู่ ถ้าผมถูกวุ่นวายกับร่างกายมากกว่านี้...ผมไม่รับประกัน!

"อื้ม"

ผมดันร่างกายของมันให้นอนราบกับเตียง เปลือกตาของไอ้ด็อจก็แทบจะลืมไม่ขึ้น มันปรือตามามองผมชั่วครู่ ก่อนจะปิดลงเพราะผมจูบปิดปากของมัน และดูดกันอย่างรุนแรงพร้อมกับมือของผม ที่จับล็อกข้อมือของไอ้ด้อจของด้านข้างทั้งสองข้าง ฝังแม่งลงกับเตียงให้จม จะได้ไม่ยุ่มย่ามให้เสียเวลา

ก็ผมมันคนดิบ!

ผมมันเถื่อนเรื่องบนเตียง!