บทที่ 25 หวั่นไหว

ดวงตาปรือกะพริบถี่กวาดมองไปรอบห้อง แต่ไม่พบเจอสิ่งมีชีวิตที่กำลังมองหา ของขวัญยกมือขึ้นนวดขมับที่ปวดหนึบ รู้สึกเวียนหัวเหมือนโลกกำลังหมุน ชวนให้รู้สึกมวนท้องพะอืดพะอมจนต้องรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ

เธอโก่งคออาเจียนออกไปหมดไส้หมดพุง อยู่ ๆ ความรู้สึกโดดเดี่ยวก็แล่นผ่านเข้ามาหา นึกน้อยใจเมื่อถูกปล่อยให้อยู...