บทที่ 43 เห็นแล้วหงุดหงิด

“สวีทหวานกันอยู่เหรอครับ โอ๊ยมันยังไม่มืดเลยนะพี่ ใจเย็นหน่อย” เสียงเอ่ยแซวมาพร้อมกับรอยยิ้มกว้างเห็นฟันเรียงกันมาทั้งแผง

ภาคิณยกมือขึ้นเสยผมมองหน้าเด็กหนุ่มอย่างหงุดหงิด สุดท้ายก็ต้องจำใจขยับตัวออกห่างจากของขวัญเล็กน้อย เมื่อไอ้เด็กเวรเดินเข้ามานั่งในศาลาด้วย

“มีอะไร” ภาคิณถามเสียงห้วน

“ผมจะถามว่าพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ