บทที่ 7 ระบายอารมณ์

เสียงดนตรีเพลงอีดีเอ็มดังกระหึ่มก้องไปทั่วทั้งไนต์คลับ ร่างสูงในชุดทำงานไร้สูทคลุม เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินทำหน้ายุ่งหลบหลีกจากฝูงชนไปยังชั้นสองของร้านตามนัดหมาย

“ทำหน้าเหมือนแบกโลกมาแบบนี้ เครียดเรื่องงานอีกหรือไง” กรุณพลผละใบหน้าออกจากซอกคอหอมของสาวสวย ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อนสนิทออกไป เมื่อเห็นอี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ