บทที่ 14 กิตติภูมิไพโรจน์ 3

นับตั้งแต่วันนั้นรอยยิ้มที่แสนสดใส ใบหน้าน่ารักที่ดูจะมีชีวิตชีวาอยู่ตลอดเวลานั้นก็ไม่ปรากฏให้ใครเห็นอีกเลย ติณณ์กลายเป็นเด็กที่จมปลักอยู่กับความเศร้าโดยถาวร แต่ก็ไม่ใช่แค่เขาคนเดียวหรอกที่เป็นแบบนี้ คุณประเสริฐเองก็เช่นกัน แต่เพราะท่านเป็นคุณปู่ เป็นคนที่ต้องดูแลหลานคนนี้ต่อไป ดังนั้นสิ่งที่ต้อง...