บทที่ 20 ภาพบาดตา

แพรวา

“ขอบคุณคุณพีร์มากนะคะที่อยู่เป็นเพื่อนแล้วยังมาส่งแพรอีก” ฉันบอกออกไปอย่างเกรงใจหลังจากคุณพีร์ขึ้นมาส่งถึงหน้าห้อง

“ด้วยความเต็มใจครับ เข้าห้องไปพักเถอะดึกแล้ว” คุณพีรพัฒน์พูดด้วยรอยยิ้มเป็นกันเองและมีความห่วงใยอยู่ในสายตาให้ฉันสัมผัสได้

“ค่ะ ขับรถดี ๆ นะคะ” ฉันเอ่ยลาคุณพีรพัฒน์ออกมาอีกค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ