บทที่ 27 ยินดี
ติณณภพ
ผมลากร่างบางของแพรวาเข้ามาในห้องทำงานของตัวเองทันที แม้ว่าเธอจะทั้งดิ้นทั้งขืนตัวเองอย่างไม่ยอม แต่สุดท้ายเธอก็เอาชนะแรงผมไม่ได้ จนเข้ามาในห้องให้ผมได้ปิดประตูและล็อกไว้ทันที
“ที่บอกเลิกกับฉันเพราะมันใช่ไหม!” ผมถามแพรวาออกไปด้วยอารมณ์ที่รุนแรงฉุนเฉียวอย่างมาก
แล้วใครมันจะควบคุมตัวเองได้...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 แพรวา
2. บทที่ 2 ติณณภพ
3. บทที่ 3 ดีใจ
4. บทที่ 4 ฝาแฝด
5. บทที่ 5 ได้งานแล้ว
6. บทที่ 6 รอยยิ้มที่สดใส
7. บทที่ 7 มื้อเช้า
8. บทที่ 8 ไม่ชอบ
9. บทที่ 9 ห้ามไปชอบใคร
10. บทที่ 10 ขอคบ
11. บทที่ 11 หึง
12. บทที่ 12 ห้องเดียวกัน
13. บทที่ 13 เป็นเมียฉันแล้ว
14. บทที่ 14 ไม่อยากให้ใครมอง
15. บทที่ 15 มิตรภาพ
16. บทที่ 16 ตามดู
17. บทที่ 17 ลิลิน
18. บทที่ 18 ตะลึง
19. บทที่ 19 ยังไม่ตาย
20. บทที่ 20 ภาพบาดตา
21. บทที่ 21 ไม่ใช่พ่อแม่
22. บทที่ 22 คนก่อเรื่อง
23. บทที่ 23 เลือกทางที่ไหน
24. บทที่ 24 อย่าบอกเลิก
25. บทที่ 25 เลือกความถูกต้อง
26. บทที่ 26 รักใคร
27. บทที่ 27 ยินดี
28. บทที่ 28 เลือกชุดแต่งงาน
29. บทที่ 29 ตั้งใจฆ่า
30. บทที่ 30 จุดสำคัญ
31. บทที่ 31 สัญญา
32. บทที่ 32 ลองแทน
33. บทที่ 33 งานแต่งของเธอ
34. บทที่ 34 เข้าหอ
ย่อ
ขยาย
