บทที่ 9 เมนูอาหารเย็น 1
เมนูอาหารเย็น
กลิ่นหอมปนกลิ่นไหม้ละมุนๆ ลอยอบอวลไปทั่วห้องครัวขนาดกว้างของคอนโดหรู กล่องพัสดุและถุงวัตถุดิบจากซูเปอร์มาร์เก็ตชั้นนำวางเรียงรายเกะกะเต็มเคาน์เตอร์หินอ่อน มีตั้งแต่เนื้อวัววากิวเกรดพรีเมียม ผักสลวดออร์แกนิก ไปจนถึงชุดเครื่องปรุงอาหารอิตาเลียนที่เจ้าของห้องแทบไม่เคยหยิบจับ
เจ้าเอยในชุดเอี๊ยมยีนส์ทับเสื้อยืดสีครีมยืนหมุนตัวอยู่หน้าขาตั้งกล้อง มือบางคอยเช็กมุมภาพจากหน้าจอมอนิเตอร์อย่างตั้งอกตั้งใจ ผมยาวระดกถูกรวบเป็นมวยตึงไว้กลางศีรษะ เผยให้เห็นลำคอยาวและใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางโทนส้มพีชอย่างพิถีพิถัน
“ผิงผิงบอกว่ายอดวิวรูมเมทวอร์เดย์วันปังมากคอมเมนต์อยากเห็นเราทำกิจกรรมคู่กันในห้องอีก เพราะงั้นเย็นนี้คอนเทนต์แฟนหนุ่มช่วยทำอาหารเย็นต้องมาแล้วไหม” เจ้าเอยพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มพราย ก่อนจะหันไปตะโกนเรียกคนที่ยังเก็บตัวอยู่ในห้องนอน
“เตอร์ คอปเตอร์ ออกมาได้แล้ว จะเริ่มอัดแล้วนะ”
ประตูห้องนอนฝั่งซ้ายเปิดออกช้าๆ ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีดำตัวใหญ่กับกางเกงวอร์มขาสั้นก้าวออกมาด้วยท่าทางงัวเงีย ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงเหมือนเพิ่งตื่นนอน ดวงตาคมกริบฉายแววหงุดหงิดอย่างไม่ปิดบังขณะมองกองวัตถุดิบตรงหน้า
“ทำอะไรของเธออีกเนี่ย เจ้าเอย” น้ำเสียงทุ้มต่ำติดแหบเอ่ยถาม พลางเดินมาหยุดข้างเคาน์เตอร์แล้วหยิบถุงมะเขือเทศเชอร์รี่ขึ้นมาพิจารณา
“จะเปิดร้านขายกับข้าวหรือไง ซื้อมาเยอะขนาดนี้”
“ก็ทำอาหารเย็นไง ถามได้” เจ้าเอยจิ๊ปากอย่างขัดใจ มือก็จัดระเบียบขวดน้ำมันมะกอกให้เข้ามุม
“วันนี้เราจะถ่ายคอนเทนต์ทำอาหารเย็นกินด้วยกัน แฟนคลับเค้าเรียกร้องมา มัวแต่นั่งสตรีมเกมสิวจะขึ้นหน้านะนาย”
คอปเตอร์ถอนหายใจยาว ถอนสายตามองกล้องที่ตั้งอยู่บนขาตั้ง
“ฉันสตรีมเกมอยู่ในห้องดีๆ ก็หาเรื่องให้เหนื่อยอีกแล้ว แล้วถามจริง เธอทำอาหารเป็นด้วยเหรอ หน้าตาแบบนี้แค่อบขนมปังยังกลัวจะทำไหม้เลยมั้ง”
“อย่ามาดูถูกกันนะ” เจ้าเอยถลึงตาใส่
“ฉันไปดูคลิปสอนทำสเต๊กกับสปาเกตตีมาแล้วตั้งสามรอบ ง่ายนิดเดียว นายแค่อยู่เป็นลูกมือ ช่วยหั่นผัก ช่วยหยิบของ แล้วก็ส่งยิ้มหวานๆ ให้กล้องพอ เข้าใจไหม”
“ยิ้มหวาน หน้าฉันเหมือนคนชอบยิ้มหวานมากมั้ง” เตอร์เลิกคิ้วมองเธอด้วยสายตากวนประสาท
“เอาเถอะ รีบทำรีบจบ ฉันมีนัดสตรีมกับทีมตอนทุ่มนึง”
“เออ รู้แล้วน่า” เจ้าเอยกดยืนยันไฟบนขาตั้งกล้อง แล้วถอยหลังกลับมาอยู่ในจุดกลางเฟรม ปรับสีหน้าจากความหงุดหงิดเป็นรอยยิ้มสดใสระดับบิวตี้บล็อกเกอร์ล้านซับทันที
“สาม สอง หนึ่ง ฮายค่ะทุกคน ยินดีต้อนรับเข้าสู่ช่องเจ้าเอยอีกครั้งนะคะ วันนี้ตามคำเรียกร้อง เอยจะมารับบทเป็นแม่ศรีเรือน ทำอาหารเย็นสุดพิเศษให้ แฟนหนุ่มสุดชิคของเรากินกันค่ะ”
เจ้าเอยเบนสายตาไปทางคอปเตอร์พร้อมโบกมือเรียก คอปเตอร์ก้าวเข้ามาในเฟรมด้วยท่าทางเนือยๆ แต่ก็ยอมยิ้มมุมปากนิดๆ ให้กล้องตามสัญชาตญาณงานโปรดักชัน
“สวัสดีครับ” คอปเตอร์ทักทายเสียงนุ่มขึ้นนิดหน่อยแบบฉบับเอาใจแฟนคลับ
“วันนี้เจ้าเอยบอกว่าจะโชว์ฝีมือ ผมเลยต้องมาระวังไม่ให้ครัวไหม้ครับ”
“พูดไปนั่น เดี๋ยวก็หยุมหัวเลยนะ คะ คอปเตอร์” เจ้าเอยตีแขนกว้างของคอปเตอร์เบาๆ หน้ากล้อง
“ปากเสียตลอดเลยคนนี้ เอาล่ะค่ะ เมนูวันนี้เราจะทำสเต๊กเนื้อวัววากิวซอสพริกไทยดำกับ สปาเกตตีคาโบนาราสูตรพิเศษ จะรอดหรือจะร่วง ไปดูกันเลยค่ะ”
ช่วงแรกของการอัดคลิปเต็มไปด้วยความติดขัด เจ้าเอยพยายามโชว์ความโปรด้วยการตั้งกระทะไฟฟ้าและเทน้ำมันลงไปอย่างมั่นใจ แต่พอถึงขั้นตอนการลวกเส้นสปาเกตตี ความโกลาหลก็เริ่มก่อตัว
“เตอร์หยิบเกลือให้หน่อยดิ” เจ้าเอยพูดขณะใช้หนีบจับเส้นสปาเกตตีในหม้อนึ่ง
“เกลืออะนะ” คอปเตอร์หยิบขวดกระปุกแก้วส่งให้
“อือ เทลงไปในน้ำลวกเส้นนิดนึง”
คอปเตอร์มองดูปริมาณเกลือที่เธอตักใส่แล้วขมวดคิ้ว
“ใส่เยอะขนาดนั้น น้ำซุปหรือน้ำทะเลถามจริง”
“เค้าบอกว่าต้องใส่น้ำเกลือเค็มเหมือนน้ำทะเล เส้นมันถึงจะมีรสชาติ นายจะไปรู้อะไร สายเกมเมอร์วันๆ กินแต่บะหมี่ถ้วย” เจ้าเอยเถียงกลับทันควัน พร้อมกับเร่งไฟกระทะสำหรับทอดสเต๊กขึ้นจนสุด
“เอาล่ะ ต่อไปเราจะมากริลเนื้อกัน”
“เดี๋ยวๆ เจ้าเอย กระทะร้อนเกินไปแล้วมั้ง ควันขึ้นแล้วนั่น” คอปเตอร์เอ่ยเตือนเมื่อเห็นควันขาวเริ่มพวยพุ่งขึ้นมาจากกระทะเทฟลอนที่ไม่มีน้ำมันเพียงพอ
“ไม่ร้อนได้ไง สเต๊กมันต้องใช้ไฟแรงเพื่อทำให้เนื้อข้างนอกให้กรอบ ข้างในจะได้ฉ่ำๆ ไง นายอย่ายุ่งน่า” เจ้าเอยหยิบชิ้นเนื้อวัววากิวขนาดใหญ่ทอดลงไปในกระทะทันที
ฉ่าาาาาาาา!
เสียงเนื้อสัมผัสความร้อนดังสนั่น พร้อมกับกลุ่มควันหนาแน่นที่ทะลักพุ่งขึ้นสู่เพดานห้องอย่างรวดเร็ว กลิ่นไหม้เริ่มกระจายไปทั่วห้องครัวในเวลาไม่กี่วินาที
“เฮ้ย!!! เจ้าเอย เบาไฟ!!!” คอปเตอร์ร้องเสียงหลง ร่างสูงปราดเข้าไปดึงปลั๊กกระทะไฟฟ้าออกทันที แต่มันก็สายเกินไปเมื่อควันเริ่มลอยไปแตะตัวเซนเซอร์จับควันบนเพดาน
ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!
เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นระงมไปทั่วคอนโดหรู ละอองน้ำจากระบบสปริงเกลอร์ทำท่าจะทำงาน เจ้าเอยตกใจจนทำไม้พายหลุดมือ ยืนทำหน้าเลิ่กลั่กตาโตทำอะไรไม่ถูก
