บทที่ 121 EP 18 บางส่วนที่สมควรถูกลืม [1]

ฟิ้ววว~

สายลมพัดแรงชวนให้ฉันรู้สึกหนาวจนต้องยกมือขึ้นมากอดตัวเองเอาไว้แน่น

ปอยผมที่หลุดรุ่ยเพราะรวบไม่หมดปลิวเข้าปาก

ต้องปัดออกบ่อยจนรู้สึกรำคาญและเริ่มจะหงุดหงิด

ฉันกวาดสายตามองไปรอบกายแต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า

ตอนนี้น่าจะดึกแล้ว แต่ไม่รู้ว่าทำไมพ่อกับแม่ของฉันถึงยังไม่มารับฉันสักที

“นี่ น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ