บทที่ 37 EP 05 แวมไพร์เลือดร้อย [3]

“แกจะรีบไปไหนยัยซารัง

เดี๋ยวก็หน้ามืดเป็นลมเป็นแล้งไปอีกหรอก ฉันแบกแกไม่ไหวนะเว้ย”

ยัยกงจูโวยวายเมื่อฉันฉวยโอกาสที่รุ่นพี่ยองมินกำลังคุยโทรศัพท์กับรุ่นพี่จุนแจลากมันเดินออกมาจากบริเวณนั้นเร็วๆ

นี่ถ้าไม่ติดว่ากลัวจะเป็นแบบที่มันพูด ฉันอาจจะวิ่งไปแล้วก็ได้

“เร็วเถอะน่า”

“อย่ากลัวดิวะ

เสียฟอร์มชะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ