บทที่ 120 Ep.120

ปลายสายเงียบ แต่เขาไม่หยุด “ตอนที่หมอเปิดเสียง ผมแทบหายใจไม่ออกเลย ทั้งกลัว ทั้งดีใจ...เหมือนหัวใจผมมันไปเต้นอยู่ในร่างเขาแล้ว” แล้วธาวินก็หัวเราะเบา ๆ เหมือนจะห้ามตัวเองไม่ให้เสียงสั่น “ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมถึงกลัวขนาดนั้น...ทั้งที่เป็นหมอเองแท้ ๆ”

เงียบอีกครั้งหนึ่ง ก่อนเสียงพ่อจะเอ่ยกลับมาเบา ๆ…...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ