บทที่ 31 31

ไรอันท์หมุนตัวณิตาให้หันมาเผชิญหน้า แก้มเนียนที่ตอนนี้กลายเป็นสีชมพูสดใสทำเขาอดที่จะก้มลงไปหอมแก้มนวลทั้งสองข้างไม่ได้

“เมื่อกี้เป็นบทลงโทษที่ตากล้าแต่งตัวแบบนั้นอ่อยคนอื่นไปทั่วเวลาที่ผมไม่อยู่”

“ตาเปล่านะ...ตาบอกแล้วไงว่ามันไม่มีชุดอื่นที่ดูดีกว่านี้แล้วชุดนี้เรียบร้อยที่สุดแล้ว คราวหน้าคุณก็ซื้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ