บทที่ 6 ความแค้น

ตอนที่ 6  ความแค้น

“ดูเหมือนคนของฉันจะปล่อยให้นาย กินนอนสุขสบายเกินไปแล้ว ทิวา” ไอ้พี่ชายต่างแม่เดินส่ายอาดๆ ขึ้นมาตามบันไดต่ำ

“ทำไม...อิจฉาเหรอ”

ผมขยับลุกขึ้นมานั่ง มองฝ่าความมืดออกไปยังท้องทะเลอันมืดสนิท เพื่อกะประมาณเวลาเพราะนาฬิกาข้อมือที่สวมมาจากกรุงเทพไม่รู้ว่ามันหล่นหายไปตอนไหน อาจจะตอนที่ต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ