บทที่ 4 รอพี่นะ
Kris
"ทำไมทำหน้าอย่างนั้นวะ" ไอ้เอฟมันเอ่ยถามเมื่อผมเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะประจำ พลางกวาดสายตามองหาคนที่ผมตามหามาตลอดทั้งวัน
"มีนมาทำงานยังวะ" ผมถามไอ้เอฟออกไปพลางชะโงกหน้ามองหามีนไปด้วย
"วงมีนขึ้นเล่นตั้งสามทุ่ม นี่มันเพิ่งจะสองทุ่มเองนะเว้ย" ไอ้เอฟมันพูดแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม
"มึงเป็นอะไรวะ หน้าดูไม่ค่อยดีเลย ทะเลาะกับเมีย?" ไอ้ดรีมมันทักผมขึ้นมาบ้าง
"วันนี้กูพามีนไปที่บ้านมา" ผมบอกพวกมันออกไป
"แล้วไงต่อวะ?" ไอ้เตอร์ถามผมขึ้นมาบ้าง
"แม่กูบังคับให้กูแต่งงานกับใครที่ไหนก็ไม่รู้" ผมบอกพวกมันออกไปอย่างเหนื่อยหน่ายใจ
"เชี่ยย!" ไอ้สามตัวนั้นสบถออกมาพร้อมกันราวกับนัดกันมา
"เรื่องจริง?" ไอ้เอฟมันถามพลางขมวดคิ้วอย่างสงสัย
"เออ" ผมตอบมันออกไปแล้วลุกขึ้นเพื่อที่จะเดินไปหามีนที่ห้องพักนักดนตรี
ผมว่ามีนต้องมาแล้วแน่ๆ เพราะปกติมีนจะออกจากห้องมาตั้งแต่ยังไม่ถึงสามทุ่มเลยด้วยซ้ำ บางทีก็ออกมาตั้งแต่ทุ่มนึงเพื่อที่จะมาซ้อมเพลงกับเพื่อนร่วมวง
"เห้ยไอ้คริส ไปไหนวะ" ไอ้เตอร์มันเรียกผมขึ้นทันทีที่ผมลุกขึ้นแล้วตั้งท่าจะเดินออกไปจากตรงนี้
"ไปหาเมียแป้บ" ผมบอกพวกมันออกไปแล้วเดินออกมาจากโต๊ะทันที
"แกไหวป่ะวะ?" นี่มันเสียงไอ้พล เพื่อนร่วมวงของมีนที่ชอบมองเมียผมด้วยสายตาแปลกๆนี่หว่า
"ไหว" นี่เสียงเมียผม
"แต่แกดื่มไปเยอะแล้วนะเว้ย พอเหอะ" ผมรีบเร่งฝ่าเท้าเมื่อได้ยินว่ามีนกำลังดื่มเหล้าอยู่
"ฉันจะกิน เอามาเดี๋ยวนี้ ไอ้พล!"
"แกไม่ต้องขึ้นร้องเลยนะวันนี้ ฉันว่าแกตายคาเวทีแน่"
"เอาแก้วเหล้ามา เดี๋ยวนี้!"
"ไอ้มีน ไม่เอานะเว้ย เห้ย! แกจะทำอะไรวะ เห้ย!!" ผมรีบวิ่งข้าไปดูทันทีที่เสียงไอ้พลมันเงียบไป
"ทำไรกันวะ?" ทันทีที่ผมเดินเข้าไปหามีนกับไอ้พล ผมก็ต้องเดือดปุดๆ เมื่อเห็นว่ามีนกับไอ้พลกำลังจูบกันอยู่ แล้วมีนก็เป็นฝ่ายนั่งคร่อมมันอยู่แถมยังประคองใบหน้าของมันเอาไว้อีกต่างหาก
หมับ! ผมเข้าไปกระชากมีนออกจากไอ้พลทันที
"มีน! ทำอะไรน่ะ" ผมเอ่ยถามมีนออกไปทันทีที่เข้าไปกระชากเธอออก หัวร้อนฉิบหาย!
"ก็จูบกันไง พี่ไม่เห็นเหรอ?" มีนตอบผมออกมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ส่วนผมนี่แม่งยิ่งหัวร้อนกว่าเดิมเข้าไปใหญ่
"มันไม่ใช่แบบที่พี่เห็นนะครับ คือผม..." ไอ้พลมันกำลังจะเอ่ยปากแก้ตัว แม่ง! มองจากดาวเนปจูนก็รู้ป่ะวะว่าไอ้ห่านี่มันแอบชอบเมียผมอยู่
แล้วผมต้องใจดีแค่ไหนอ่ะที่ยังให้เธอคบกับมันในฐานะเพื่อน เพราะผมเชื่อใจเมียผมไง เพราะผมเชื่อใจเธอ ว่าเธอจะไม่มีวันหักหลังผม ผมรู้ว่ามีนรักผมแค่ไหน ผมถึงยังยอมให้เธอคบกับมันอยู่จนถึงทุกวันนี้ไง
"แกออกไปก่อน" ผมเอ่ยปากไล่ไอ้พลออกไป
"ครับๆ ฉันไปก่อนนะเว้ย" ไอ้พลมันบอกมีนแล้วรีบเดินออกไปจากห้องพักนักดนตรีทันที
"เห้ย! พล แกรอฉันด้วยดิวะ" มีนพยายามบิดข้อมือให้หลุดออกจากผมแล้วมองตามไอ้พลออกไป
"ทำไม? เสียดายมากหรือไงที่ไม่ได้จูบกับมันต่อน่ะ" ผมถามมีนออกไปด้วยอารมณ์ที่โคตรจะหงุดหงิดเลย
"ก็คงงั้นมั้ง" มีนตอบผมออกมาพลางจ้องหน้าผมไปด้วย
"มีน!"
"ว่าไงคะ?"
"อย่าทำให้พี่หงุดหงิดไปมากกว่านี้จะได้มั้ย?" ผมพยายามระงับอารมณ์โกรธของตัวเองแล้วพูดกับมีนดีๆทั้งๆที่ตอนนี้อยากจะขย้ำเธอจะแย่
"พี่จะมาสนใจอะไรมีนล่ะ ไปสนใจคู่หมั้นพี่เถอะ" มีนพูดออกมาแล้วมองมาที่ผมด้วยสีหน้าและเเววตาที่เจ็บปวดสุดๆ
ฟุ่บบบ! ผมเข้าสวมกอดมีนทันทีเมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะร้องไห้ออกมา
"พี่ขอโทษ...พี่ขอโทษที่พามีนไปวันนี้" ผมพูดออกไปแล้วกอดเธอเอาไว้แน่น ตอนนี้ตัวของมีนสั่นสะท้านไปหมดแล้ว
"พี่จะขอโทษมีนทำไม ถ้ามีนไม่ไป มีนก็คงไม่รู้ ว่าแฟนของตัวเองกำลังจะต้องแต่งงานกับคนอื่น อึก..." มีนพูดออกมาพลางสะอื้นอยู่ภายใต้อ้อมกอดของผม
"แต่พี่ไม่ได้อยากแต่งเลย พี่รักมีนมีนก็รู้นี่"
"แต่พี่ก็ขัดที่บ้านไม่ได้อยู่ดี...ใช่มั้ย" มีนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ขาดห้วงแล้วจิกเล็บลงบนแผ่นหลังของผมอย่างแรงพลางสะอื้นไปด้วย
"พี่..."
"เราเลิกกันเถอะนะ" มีนพูดออกมาพลางผละออกจากอ้อมกอดผม
"ไม่!! พี่ไม่เลิก" ผมบอกมีนออกไปเมื่ออยู่ๆมีนก็จะมาขอเลิกกับผม ผมไม่มีทางยอมหรอก จะยอมได้ยังไงวะ สู้ด้วยกันมาขนาดนี้ เธอก็รู้ว่าผมไม่เคยมีใคร ผมรักเธอแค่คนเดียวมาตลอด รักมากด้วย
"แล้วพี่จะเก็บมีนไว้ทำไม อีกหน่อยพี่ก็ต้องแต่งงานแล้ว พี่จะให้มีนไปเป็นเมียน้อยของพี่หรือไง? ฮือ...." มีนพูดออกมาพลางทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง
"มีนรอพี่ก่อนนะ พี่จะหย่ากับเบลล์แน่นอน พี่ไม่ได้รักไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอเลย" ผมพูดออกไปเพราะผมกับเบลล์คุยกันเรื่องนี้แล้ว
ทีแรกเบลล์ก็ทำสีหน้าหนักใจอยู่เหมือนกัน แต่เราสองคนก็ตกลงกันแล้ว ผมว่าเบลล์ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอก เพราะเธอเองก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับผมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
"มีนต้องรอนานแค่ไหน...ฮึก" มีนมีท่าทีอ่อนลงแล้วพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
"สามเดือน พอแต่งงานสามเดือน พี่กับเบลล์จะหย่ากันทันที" ผมกับเบลล์ตกลงกันไว้ว่า สามเดือนหลังจากที่ผมกับเธอแต่งงานกัน ผมกับเธอจะหย่ากัน
"ฮึก...พี่พูดจริงใช่มั้ย?"
"จริงสิ พี่รักมีนคนเดียว พี่รักมีนจริงๆนะ มีนก็รู้นี่" ผมพูดออกไปแล้วดึงมีนเข้ามาสวมกอดเอาไว้อีกครั้ง ผมไม่อยากเห็นมีนเป็นแบบนี้เลย ผมแคร์ความรู้สึกเธอมากจริงๆ
ถึงที่ผ่านมาผมจะมีผู้หญิงเข้ามาพัวพันเยอะ แต่ผมก็ไม่เคยวอกแวกไม่เคยมีใครเลยจากมีนคนเดียว แต่ก่อนหน้าที่จะคบกับมีนมันก็มีบ้างตามประสาผู้ชายโสด แต่สาบานเลยว่าตั้งแต่ที่คบกับมีน ผมไม่เคยไปนอนกับใครเลยจริงๆ
อาจมีหยอกล้อกับคนอื่นบ้างตามประสาคนเฟรนด์ลี่ แต่ผมไม่เคยนอกใจเธอเลย สาบานให้ตาย!
MEEN
หลังจากที่คุยกับพี่คริสเรียบร้อยแล้ว ฉันก็มาสแตนบายที่ด้านล่างเวทีเพื่อที่จะขึ้นร้องเพลง ถึงแม้เขาจะพูดออกมาแบบนั้น แต่ฉันก็ยังรู้สึกไม่ดีอยู่ดี อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละ ระยะเวลาสามเดือนมันไม่ใช่น้อยๆเลยนะ
สามเดือนที่เขาจะต้องไปอยู่กับผู้หญิงคนนั้น แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่ามันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขากับเธอ ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันสองคน อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้นแหละ
หัวใจ...มอบเอาไว้ให้เธอคนเดียว ไม่เคยเหลียวแลมองผู้ใด
เพราะเธอ...ทำให้ฉันพบรักยิ่งใหญ่ หากต้องเสียเธอไป ฉันคงรับไม่ไหว
ก็เลยไม่อยากให้ใคร เข้ามาใกล้เธอ....กลัวสักวันหนึ่งเธอจะเผลอ คิดมันไปไกล เลยต้องยอมต้องทำทุกทาง ให้เธอรักฉันหมดทั้งใจ เท่านั้น.....
ใครจะยอมให้คนที่เรารัก ต้องตกไปเป็นของคนอื่น แค่คิดก็ยืนแทบไม่ไหว
ไม่มีวันให้ใครเป็นเจ้าของ ฉันขอจองหัวใจของเธอไว้ ไม่ว่าอย่างไร ใครจะแย่งเธอไปฉันไม่ยอม...
ฉันร้องเพลงออกไปพลางมองลงไปที่ด้านล่างเวทีตรงที่พี่คริสนั่งอยู่กับเพื่อนของเขา หวังว่าเขาคงจะเข้าใจความหมายของเพลงที่ฉันสื่อออกไปนะ...
แล้วฉันก็หวังว่า เขาจะทำเพื่อฉันได้อย่างที่พูดจริงๆ
BELL
สองสัปดาห์ต่อมา...
"นี่นาย นายว่าชุดนี้เป็นยังไงบ้าง" ฉันถามว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเองออกไปเมื่อเห็นว่าเขานั่งยิ้มให้กับโทรศัพท์อยู่นานสองนาน
"ก็สวยดี...แต่เธอใส่คงไม่สวย" เขาตอบฉันออกมาด้วยสีหน้ากวนประสาท
"เหอะ! ตาต่ำ" ฉันบอกเขาออกไปพลางเปิดหนังสือเพื่อดูชุดแต่งงานไปด้วย ตลอดสองสัปดาห์ที่ผ่านมาฉันกับเขาก็ตัวติดกันตลอด เพราะว่าทางผู้ใหญ่เร่งมาว่าต้องการให้เขากับฉันแต่งงานกันให้ไวที่สุด เพราะพวกท่านอยากจะอุ้มหลานแล้ว
แค่คิดว่าจะต้องนอนห้องเดียวกับหมอนี่ ฉันก็ขยะแขยงจะแย่แล้ว
"คนไม่สวย ใส่อะไรก็ไม่สวยหรอก! ยัยหน้านิ่ง!" เขาพูดออกมาแล้วยิ้มเยาะฉัน
"นายหล่อตายล่ะ! ไอ้ตี๋!" ฉันพูดออกไปพร้อมกับสะบัดก้นลุกออกมาที่ห้องลองชุดทันที ไม่ดูมันละ ชุดไหนก็ใส่ๆไปเถอะ ยังไงหมอนั่นก็ไม่ได้มองว่าฉันสวยอยู่แล้วนี่!
"ว่าที่เจ้าบ่าวคะ ช่วยหันมาทางนี้หน่อยสิคะ..."
"O_O"
