บทที่ 33 กฎเหล็กของการอยู่ร่วมกัน

“ไม่ใช่แค่ผมหรอกครับ คนทั้งค่ายยันหมาหน้าปากซอยคิดเหมือนกันหมด”

หญิงสาวหัวเราะออกมาเบาๆ

ครูเสกมองฐานทัพซึ่งกำลังจับจังหวะหมัดให้ลูกศิษย์ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น

“ตั้งแต่ครูเดชกับแม่ของมันเสีย ไอ้ทัพก็รับภาระทุกอย่างไว้คนเดียว ทั้งค่าย ทั้งหนี้ แล้วก็เด็กพวกนี้ ต่อให้เจ็บแค่ไหนมันก็ยังขึ้นชก ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ