บทที่ 32 คำขอโทษ

ตอนที่ 32 คำขอโทษ

ผมถูกพาเข้ามาในห้องห้องหนึ่ง ห้องนี้มีผู้ชายคนหนึ่งยืนรอผมอยู่ ชุดสูทสีขาวกับหูกระต่ายสีทอง ผู้ชายใบหน้าหล่อเหลา คมเข้มแต่แววตาเย็นชาไร้หัวใจ ดวงตาคู่นั้นหันกลับมาจ้องยังผมนิ่ง เย็นชาเหลือเกิน เจ็บปวดเหลือเกิน ทรมานเหลือเกิน ใจร้ายเหลือเกิน

“อินทร์เธอมาที่นี่ทำไม” เสียงทุ้มห้าวนั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ