บทที่ 18 เสียงคัดค้าน

ผมไม่ฟังเสียงคัดค้านเสียงด่าทอของเธออีกต่อไปเสียงของเธอค่อยๆ กลืนหายไปเมื่อมีริมฝีปากของผมเข้าประกบริมฝีปากเล็กๆของเธอ ผมค่อยๆ ดูดกลืนตักตวงความหวานจากเธอเป็นเวลาที่เนินนานจนเธอดิ้นและตีที่แผ่นหลังของผมแต่มันเป็นแรงที่น้อยนิดมันมาสามารถทำให้ผมสะทกสะท้านได้เลย

แรงน้อยๆ ของฉันไม่สามารถต้านทานแรงแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ