บทที่ 3 สวมเขา 2
“ลีเมย์!” ชื่อของฉันถูกเอ่ยขึ้นพร้อมกับสายตาตาแข็งจับจ้องออกมาจากยัยแป้งจากนั้นก็เปลี่ยนไป “หึ...ก็อย่างว่าล่ะนะใครมันจะทนคบกับแกได้วันๆ ก็เอาแต่ทำงานงกๆ จะบอกเอาบุญให้นะเพื่อนรัก ฉันกับวีเรามีอะไรกันตั้งแต่วันที่เขาตกลงคบกับแกแล้วคนอย่างแกมันก็เป็นได้แค่เพื่อนโง่ๆ คนหนึ่งเท่านั้นแหละ”
มีอะไรกันตั้งแต่วันนั้น
สวมเขาให้ฉันเป็นควายตั้งแต่วันนั้น
คำพูดของยัยแป้งทำให้ฉันยืนนิ่งตะลึงจากถ้อยคำเหล่านั้นที่ออกมาจากปากของเธอ ฉันคงเป็นคนที่โง่มากในสายตาพวกเขาสินะ
ฝ่ามือของตัวเองค่อยๆ กำแน่นจนมันสั่นไปหมดจนท้ายความอดทนว่าจะไม่ใช้กำลังมันก็ถึงจุดสิ้นสุดลง
ผัวะ! ผัวะ!
“โอ้ย!”
ฉันชกยัยแป้งทั้งซ้ายและขวาจนล้มไปนั่งกับพื้น มันเกินไปจริงๆกับการกระทำของเธอ พอกันทีกับเพื่อนเลวๆ
“พอกันทีแกกับฉันอย่าพบเจอกันอีกเลยทั้งชาตินี้และชาติหน้าส่วนไอ้เหี้ยวียกให้แกจะไปขึ้นสวรรค์หรือลงนรกที่ไหนก็เชิญ” ฉันพูดพร้อมกับถือขวดไวน์ที่บนโต๊ะเทรดศีรษะหล่อน “ฉันหยาดน้ำอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้จะได้ไม่ต้องมาลากของใครลงน้ำไปกินอีกที่สำคัญอย่ามาแย่งกินขโมยกินของฉันอีก!”
ส่วนวีตอนนี้กำลังมองการกระทำของฉันที่ทำกับยัยแป้งอย่างอึ้งๆ คนอย่างเขาคงไม่รู้ว่าคนอย่างฉันร้ายกว่าที่เขาคิดมากเพียงเพราะว่ายังไม่ได้แสดงพฤติกรรมร้ายๆ แรงๆ กับคนอย่างเขาล่ะมั้งอีกอย่างความอดทนของฉันก็หมดลงแล้ว
“เมย์…ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้วยกโทษให้ผมนะ ผมรักคุณคนเดียวนะ”
วีพูดขึ้นพร้อมกับทำสายตาสำนึกผิด
“เห่าเสร็จยังบอกแล้วไงว่าไม่ได้ปัญญาอ่อน!”
เวลานี้วีจะพูดอะไรขึ้นมามันก็เหมือนกับการแก้ตัวเท่านั้นแหละ ฉันไม่ฟังอะไรเท่ากับสิ่งที่ตัวเองได้เห็นหรอก
ไม่เชื่ออีกแล้วโว้ย
“ก็เมย์ไม่เคยให้ผมสักครั้งแค่จับมือก็ยังไม่ให้เลยจะให้ทำยังไงล่ะนี่คือวิธีที่ดีที่สุดแล้วนะครับเมย์”
“วิธีที่ดีที่สุดหรอพูดมาได้ไม่อายหมา หึ! เห็นแกตัวไปหน่อยนะฉันว่าไปใส่กระโปรงผู้หญิงแทนเถอะวะพูดออกมาได้ยังไง!”
“พูดแรงไปนะเพราะเมย์นั้นแหละผมเลยทำแบบนี้ เมย์นั้นแหละที่ผิด ใช่อย่างที่แป้งพูดทุกอย่างผมกับแป้งคบกันตั้งแต่วันที่ผมตกลงคบกับเมย์ แล้วแต่คนที่มาทีหลังมันก็เป็นเมย์วันนั้นผมตกลงคบกับแป้งก่อน แล้วไงล่ะแป้งเขาให้ทุกอย่างกับผมไม่เหมือนกับใครบางคน คิดผิดจริงๆ ที่ตกลงคบกับคนอย่างคุณลีเมย์!”
เพล้ง!
ไม่รู้ว่าใช้แรงไปเท่าไหร่
เลือดสดๆ สีแดงฉานจึงไหลลงอาบลำคอของไอ้เหี้ยวี มันรีบเอามือใหญ่มาลูบที่ศีรษะของตัวเองด้วยใบหน้าซีดราวกับไก่ถูกต้ม
ใช่ฉันเป็นคนทำเอง
ฉันเอาขวดไวน์ที่เทรดหัวยัยแป้งและขวดเปล่าๆ ขวดนั้นยังอยู่ในมือก็เลยเอาขวดฟาดลงไปหลังจากที่ประโยคสุดท้ายจบลง
“จบกันสักทีอย่ามายุ่งกับฉันอีกทั้งสองคน ฉันจะปล่อยให้ดอกทองให้ได้อยู่กับเหี้ยสมใจ!”
จากนั้นฉันเดินออกมาจากคอนโดเหมือนกับร่างที่ไร้วิญญาณ ร่างที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วง มันทั้งแสนอ่อนล้าสาหัสไปหมดทั้งหัวใจแขนขาเรี่ยวแรงในร่างกายไม่เหลือขนาดหายใจก็ยังลำบากกับการที่ในชีวิตจะต้องเจอกับเหตุการณ์แบบนี้จากนั้นฉันจึงกดโทรหานานา
