บทที่ 45 กลับมาอยู่จุดเดิม

เสียงเล็กเอ่ยขึ้นเป็นคำแรกทั้งๆ ที่แรงแทบจะไม่มีเธอยังคงพิงกับอกผมอยู่ ผมจึงค่อยๆ พยุงตัวของเธอนอนเอนลงและก็ห่มผ้าให้

“นอนซะ”

แล้วตัวของผมก็นอนลงข้างๆ ลีเมย์ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันที่ผมรู้สึกว่ามันอบอุ่นเป็นพิเศษซึ่งความรู้สึกนี้มันไม่เคยเป็นกับผมมาก่อนหรือว่ามันจะเป็น.....ความรัก

ไม่จริงหรอกเ...