บทที่ 51 อาหารเช้า

ฉันจ้องหน้าเขาที่อยู่ไม่ห่างจากใบหน้าของฉันเลย ลมหายใจของเราสองคนยังหายใจรดกันอยู่เลย

“ทำอะไรบ้าๆ เธอน่าสิทำ หนีมาทำไม?”

“คือ ฉัน.....”

“ตอบไม่ได้อย่างนั่นหรอวะฉันจะให้เธอตอบอีกครั้งเดียวนะ ลีเมย์ถ้ายังเธอคงจะรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเมื่อเราอยู่ในท่านี้” 

“ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย ไม่อยากอยู่ใกล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ