บทที่ 58 ผิดแผน

เมื่อลูกน้องคิวพีไปแล้ว  เขาละสายตาออกมามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ใช่สิฉันกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่แล้วนิ เขาไม่ชวนฉันนั่งลงสักนิดและในตอนนี้ฉันก็มีอาการมึนๆ ที่หัวนิดๆ แล้วรู้สึกว่าร่างกายยืนไม่ค่อยตรงสักเท่าไรเหมือนจะล้มๆ ฉันจึงถือโอกาสนั่งลงข้างๆ ติดกับคิวพีทันที

“ใครเชิญให้นั่ง” คิวพีหันหน้ามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ