บทที่ 79 อาการออก

ผมถามคนที่ผมจับมืออยู่ เห็นสายตาที่เธอมองดูพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าด้วยความสนใจ ไม่แม้แต่จะมีสายตาที่เปล่งประกายยังมีรอยยิ้มที่แสนสดใสประกอบกับใบหน้าอีกด้วย

“ชอบมากเลยล่ะ ดูแล้วรู้สึกว่าทำให้ตัวเองมีพลัง ยังไงก็ไม่รู้”

ลีเมย์ตอบผมพร้อมกับใช้ฝ่ามือยกขึ้นมาลูบขึ้นลงที่หน้าท้องของตัวเองที่ตอน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ