บทที่ 89 ไม่ยอมรับความจริง

    มันก็จริงเหมือนที่ไอ้เทลและไอ้รูทพูดจริงๆผมยังเหลือลีเมย์อีกคนที่ให้ดูแล  

เธอเป็นคนเดียวที่ผมรัก

จากนั้นผมก็ค่อยๆ เดินมายังห้องพักฟื้นของลีเมย์ส่วนไอ้สองคนนั่นก็ค่อนเดินตามหลังผมมาเหมือนกัน ประตูของห้องค่อยๆ เปิดด้วยแรงผลักของผมภาพแรกที่เห็นคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงที่มีสายระโยงระยางเต็มไปหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ