บทที่ 91 ห้ามเธอ

เผียะ!

ผมตวัดมือเข้าไปที่ใบหน้าของรันนาทันที หลังจากที่รันนาปล่อยประโยคนี้ออกจากปากความอดทนของคนเรามันมีขีดความจำกัดเหมือนกับผมตอนนี้ที่มันหมดแล้วความอดทนที่ผมมีมันขาดสะบั้นลงตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ผมก้าวเท้าเข้าไปหารันนาที่ล้มลงพร้อมกับแรงตบของผมก่อนที่จะใช้มือบีบที่ลำคอของเธอแล้วยกขึ้นสูงขึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ