บทที่ 140 บทไม่มีชื่อ

เตชินกับพิชญ์ได้แต่มองตามคิงที่เดินวนไปมาอยู่เป็นครึ่งค่อนวัน นับจากที่น้องเดินทางไปมิวนิคอาการของผู้เป็นนายและเพื่อนก็แสดงออกแบบนี้มาตลอด

"เฮ้อออออออ"คิงถอนใจยาว

"มึงจะเดินให้พื้นห้องมันสึกทำไมวะเนี่ย"เตชินถาม

"กูหงุดหงิด"คิงตอบส่งๆ

"เอ๊า ไอ้ห่าเรื่องก็เคลียร์ไปเกือบหมดแล้วจะหงุดหงิดอะไรอีกวะ"พ...