บทที่ 163 บทไม่มีชื่อ

"ไอ้เตฟังกูก่อนดิ กูขอโทษกูจะไม่ทำอีกแล้วแบบว่ากูก็แค่...ก็แค่"มินทร์แทบจะร้องไห้เมื่อไอ้เตมันเดินดุ่มๆเข้ามาหาเขาตรงเบดโซฟา

"หึหึ คนแบบมึงเนี่ยไอ้มินทร์เวลากูใจดีกับมึงๆก็ดื้ออย่างมึงลองถ้าไม่สั่งสอนให้หลาบจำมึงเคยฟังกูมั๊ย"เตชินไม่ฟังเสียงคว้าคอด้านหลังมินทร์รั้งใบหน้าเข้ามาหาจนแทบจะชิดกัน

"ก็กู...