บทที่ 227 Chapter 2 สถานะที่ไม่เปลี่ยนแปลง [7/10]

“หรือว่าฉันปล้ำเธอ?”

อึก

ฉันหันขวับมองที่คนข้าง ๆ พบว่าใบหน้าเขาอยู่ห่างจากฉันแค่คืบ

“บะ บ้า ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหล่ะ ฉันส่งนายเสร็จฉันก็กลับ”

“อ๋อ... แล้วคราบเลือดบนที่นอนมาจากไหน”

“...ฉะ ฉันไม่รู้”

ขะ เขาจำได้เหรอ? ไม่สิ เขาไม่รู้หรอก ตอนนี้ลมหายใจติดขัดเหมือนจะเป็นลม อีหลินอยากจะบ้าตาย

"แล้วรอยที่ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ