บทที่ 25 พันธนาการความรัก

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าที่สาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีในคฤหาสน์ภัครไพรสัณฑ์ ดูจะสดใสกว่าทุกวัน กำปั้น ลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองยังคงถูกโอบกอดด้วยวงแขนแกร่งที่คุ้นเคย เขาขยับตัวเล็กน้อยแต่กลับถูกรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่กระซิบอยู่ชิดใบหู

"จะรีบไปไหนหืม... วันนี้วันหยุดนะ" รังสิมันต์พูดทั้งที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ