บทที่ 19 ไม่บอก

“แน่ใจนะว่าไหว” น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความห่วงใยถามขึ้นมาขณะที่ดวงตาคู่คมนั้นมองร่างบางที่นั่งอยู่บนเบาะรถข้างๆ กันอย่างพิจารณา เขาไม่มั่นใจว่าคนตรงหน้าโอเคและไหวจริงๆ แม้ว่าเธอจะบอกว่าโอเคก็ตาม

“ฉันไหวค่ะ ยังไงก็ขอบคุณคุณนนทกรอีกครั้งที่พาฉันไปหาหมอ” หญิงสาวเอ่ยขอบคุณคนเป็นเจ้านายอีกครั้ง ทั้งที่ตอนอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ