บทที่ 52 สัญญาพ่อลูก

คีรินทร์คว้าแขนเล็กไว้ก่อนที่คีรกรจะวิ่งตามคนเป็นแม่ไปยังรถ เจ้าตัวเล็กย่นคิ้วมอง “อะไรครับ”

“จำได้มั้ยว่าสัญญากันไว้ว่ายังไง”

“ปั๊ดโธ่พ่อคีย์ คิลไม่ลืมหรอกน่า” เจ้าตัวเล็กโวยวายพร้อมกับทำหน้ามุ่ย 

“ให้จริงนะ”

“จริงแท้แน่นอน ถ้าคิลทำไม่ได้ อย่ามาเรียกคิลว่าคีรกร” เด็กชายคีรกรโอ้อวดตัวเอง ก่อนจะยื่นม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ