บทที่ 87 บทส่งท้าย1

ว่ากันว่าวันเวลานั้นผ่านไปไวชั่วพริบตา​ แป๊บเดียวเด็กน้อยในวันวานกลายเป็นเด็กหนุ่มวัยสิบสามปีที่เนื้อหอมจนน่าตกตะลึงไปเสียแล้ว​ คริษฐาเมียงมองใบหน้าฉายแววหล่อเหลาของหนุ่มน้อยคีรกรก่อนจะอมยิ้ม...​ดูท่าวันนี้ลูกชายของเธอจะต้องได้สติก​เกอร์​รูปหัวใจติดเต็มเสื้อกลับมาแน่ๆ

“พร้อมรับมือกับวันวาเลนไทน์​ปีแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ