บทที่ 5 ครั้งแรก

“ตะ แต่” ริสาเริ่มดิ้นรนหนักขึ้น

เมื่อเขาก้มลงหอมที่ผมข้างซอกคอของเธอ จนเธอถึงกับหดคอด้วยความขนลุก

“ผมหอมจัง ตัวคุณก็หอม”

ริสาทั้งกลัวทั้งรู้สึกขยะแขยง แม้กลิ่นน้ำหอมที่เขาใช้จะคุ้น ๆ เหมือนเคยได้กลิ่นที่ไหนก็ตามที

“คะ คุณแม็กซ์ ริสาว่า ริสาไม่ทำแล้วค่ะ ปล่อยเถอะค่ะ เดี๋ยวริสาโอนเงินคืนตอนนี้เลย ไม่ทำแล้ว” เธอเริ่มดิ้นรนหนักขึ้นเพราะความกลัวจนแทบจะคุมสติไว้ไม่อยู่

“ไม่ได้หรอกครับ เปลี่ยนใจตอนนี้ไม่ทันแล้ว” มาวินหยิบผ้าผูกตาออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนผูกตาของเธอเอาไว้เสียจนแน่น น้ำเสียงพูดที่พยายามกดต่ำเพื่อปรับเสียงไม่ให้เธอจำเสียงของเขาได้

“คุณจะทำอะไรน่ะ” ริสาตกใจจนเสียงสั่นเมื่อใบหน้าสัมผัสกับผ้าที่เขาเอาขึ้นมาผูกตาเธอ

“ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ชอบให้คู่นอนเห็นหน้า” เขาจำเป็นต้องผูกตาเธอ เพราะถึงแม้ตอนนี้จะปิดไฟจนมืดสนิทแต่ไม่ช้าพอสายตาปรับคุ้นชินกับความมืดได้

เธอก็พอจะมองเห็นอะไรได้เลือนรางในความมืดอยู่ดี ริสากลัวจนตัวสั่น แม้มาวินจะรู้สึกสงสารเธอขึ้นมาบ้างนิดหน่อยแต่เขาก็ไม่อยากที่จะหยุดตอนนี้

นี่คือเวลาที่เขาเฝ้ารอเอาคืนเธอถึงเกือบสี่ปีเขาจะปล่อยโอกาสดี ๆ แบบนี้ให้หลุดรอดไปได้ไงไม่มีทาง คิดเสียว่านี่คือโทษฐานที่เธอกล้าดีมาหักหน้าเขาในตอนนั้น

ในความมืดมิด ริสากลัวจนทำอะไรไม่ถูก แม้พยายามดิ้นรนสุดกำลังแต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเรี่ยวแรงจากชายหนุ่มได้เลย รู้สึกตัวอีกทีก็ถูกเขารวบตัวเธออุ้มมาวางบนเตียงนุ่มเสียแล้ว

ยิ่งตาที่ถูกมัดไว้แน่นมองอะไรไม่ออก ความกลัวยิ่งถาโถมเข้ามาในความรู้สึก แต่กระนั้นริสาก็ยังพยายามดิ้นรนเอาสองมือดึงออก แต่ทว่าเมื่อยิ่งเธอดิ้นรนก็ยิ่งเหมือนยั่วยุ เขาจับสองมือเธอข้างรวบเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเอาเชือกผ้าที่เตรียมมามัดข้อมือเธอไว้อยู่บนเหนือหัว

“คุณแม็กซ์ ริสากลัวแล้ว ปล่อยริสาไปเถอะ” ริสาร้องไห้อ้อนวอนทั้งที่รู้ว่าเปล่าประโยชน์ เธอสะดุ้งโหยงเมื่อฝ่ามือร้อนของเขาสัมผัสลูบไล้ไปตามร่างกายเธออย่างแผ่วเบา

จนเธอรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ก่อนที่เขาจะบรรจงปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้น

“ปะ ปล่อย ริสาไม่ทำแล้ว ริสาจะโอนเงินคืนให้คุณ”

“หึ ไม่ทันแล้วครับ” เขายกยิ้มอย่างผู้ชนะ พลางเอื้อมมือไปเปิดไฟตรงหัวนอน สายตาคมกริบมองไล่เรือนร่างเปลือยเปล่าที่แสนสวยของริสาด้วยหัวใจเต้นระทึก

หุ่นแม่งโคตรซ่อนรูป

ผิวขาวอมชมพูเนื้อละเอียดราวกับผิวเด็ก เอวคอดเล็กที่รับกับสะโพกผาย และเนื้อเนินอกสวยที่กระเพื่อมไหวตามลมหายใจตอนนี้

เซ็กซี่ฉิบ

มาวินโน้มตัวลงเข้าไปจูบริสาอย่างแผ่วเบา เพราะไม่เคยประสีประสาแม้แต่การจูบกับผู้ชาย ทำให้ริสารีบเม้มปากเอาไว้แน่นอย่างน้อยก็ไม่ยอมให้เขาได้ใช้ลิ้นเข้ามารุกล้ำในเรียวปาก แต่ทว่า... ฝ่ามือใหญ่ของมาวินกลับเริ่มเคล้นคลึงบนเนินหน้าอกสวยของเธอที่ไม่เคยสัมผัสมือชาย ความเต่งตึงช่างแตกต่างกับผู้หญิงทั่วไปที่เขาเคยนอนด้วย

“อื้อ”

เสียงครางอู้อี้ในลำคอของริสา พอถูกเขากระตุ้นมากเข้า ปากบางที่ถูกเม้มดูดยั่วเย้าเล่น ก็เผยอจนเขาสอดแทรกลิ้นไปในโพรงปากสวยของเธอจนสำเร็จ ริสาพยายามส่ายหน้าดิ้นรนสุดชีวิตความกลัวจนถึงขีดสุด แต่กลับถูกปลุกเร้าไปด้วยรสจูบที่ดูจะเร่าร้อนมากยิ่งขึ้น

จูบแรกของเธอ ต้องเสียให้กับชายแปลกหน้าไปแล้วเหรอ

น้ำตาของริสารินจนซึมออกมานอกผ้าสีดำที่ถูกปิดตาอยู่ การดิ้นรนดูท่าแล้วไม่เป็นผลสำเร็จ เขาคงไม่ปล่อยเธอไปแน่

ริสาหยุดการดิ้นรนสะอื้นไห้ ในนาทีแบบนี้เธอไม่รู้จะต่อสู้หรือขัดขืนได้อย่างไรในเมื่อตัวเองตกอยู่ในสภาพที่ถูกมัดมือและถูกผ้าปิดตาอยู่แบบนี้

ฮึก ๆ

เสียงสะอื้นของริสาพร้อมกับการหยุดดิ้นรน ทำให้มาวินชะงักไปครู่ แต่ตอนนี้จะให้เขามาหยุดกลางคันแบบนี้เหรอไม่มีทาง

มาวินก้มหน้าลงอย่างไม่สนใจเสียงร้องไห้เธออีกครั้ง ใครใช้ให้ตัวเธอหอมขนาดนี้ หอมเสียจนเขาอยากดอมดมตัวเธอเสียให้ทั่ว ใบหน้าหล่อคมเข้มของเขาเลื่อนซุกไซ้ลง ลงตรงซอกคอของริสา เม้มเล่นที่ติ่งหูเธอเบา ๆ แล้วลากลิ้นโลมเลียสลับดูดเม้มจนทั่วซอกคอขาว

“อื้อ ยะ หยุด”

จากมือที่เคล้นคลึงขยำอยู่ที่อกสวยของริสา มาวินเลื่อนใบหน้าต่ำ ลง ลิ้นสากเริ่มเลียวนตรงยอดอกสีชมพูที่ดูท่าตอนนี้มันจะชูชันด้วยความเสียวสะท้าน

“อื้อ... คุณแม็กซ์ หยุดเถอะค่ะ ริสากลัวแล้ว”

“ฮึ กลัวหรือเสียว” มาวินกระตุกยิ้ม เพราะทุกครั้งที่เขาดูดเม้มที่ยอดอกสวย ริสาก็แอ่นอกยกขึ้นให้เขาสัมผัสมันง่ายขึ้น ยิ่งใบหน้าขาวสวยที่แดงเรื่ออยู่ตอนนี้

แม่งโคตรน่าฟัด

ไหน ๆ ก็เป็นครั้งแรกของริสา มาวินจึงไม่อยากจะผลีผลาม อย่างน้อยก็ต้องโอ้โลมจนเธอพร้อม ไม่อย่างนั้นกลัวว่าเธอจะเจ็บ

หน้าท้องแบนราบที่ขาวเนียน ถูกมาวินเลื่อนใบหน้าโลมเลียต่ำลง

ผู้หญิงคนนี้ ทำไมตัวหอมแบบนี้ แล้วตรงนั้นจะหอมขนาดไหนนะ

แม้จะนอนกับผู้หญิงมาไม่น้อย แต่เขาก็ไม่เคยใช้ลิ้นกับใครตรงส่วนนั้น ยอมรับว่า ริสาเป็นคนแรกที่เขาอยากจะชิมเธอไปทั้งตัว

ริสาสะดุ้งเฮือก รู้สึกหน้าท้องร้อนผ่าวจนต้องเกร็งเพราะความเสียวสะท้าน ก่อนจะพยายามบิดขาให้แนบชิดกัน เมื่อรู้สึกว่าใบหน้าเขาเลื่อน ลงต่ำ ลมหายใจที่รินรดหน้าท้อง ทำให้เธออยากถอยหนี

“คะ คุณ แม็กซ์ ยะ หยุด” เสียงพูดเริ่มขาดเป็นช่วง ๆ ริสาเริ่มรู้สึกตัวเองหายใจยากลำบาก แค่เสียงพูดก็ยังพูดแทบไม่เป็นภาษา

แต่...

“อร้าย!”