บทที่ 60 เมียทั้งคน

พ่อกับแม่ริสามองหน้าส่งสายตามองกันเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ

“งั้นก็ช่างมันเถอะคุณ” พ่อริสาเป็นฝ่ายสะกิดและพูดกับแม่ของเธอเบา ๆ

“แต่… คุณคะ มันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เรารอดไม่ใช่หรือ”

“เราทำให้ลูกลำบากมาพอแล้ว พอเถอะคุณ”

เสียงซุบซิบตรงหน้า แม้จะไม่เจตนาให้ริสาได้ยินแต่ก็ไม่ได้เบาพอที่ริสาจะไม่ได้ยินอะไร...