บทที่ 4 ผู้หญิงโง่ ๆ
“ซี๊ด... อา”
“อื้อ เบาหน่อย”
“มะ ไม่ไหวแล้ว อร๊าย...”
เสียงคนทำกิจกรรมรักอย่างดุเดือดภายในห้องน้ำ จนเตชินที่เดินมาล้างมือถึงกับส่ายหน้า ก่อนจะแกล้งทุบประตู
“เบาหน่อยเว้ยเฮ้ย”
เขาแซวปนหัวเราะ อันที่จริงเวลาเข้ามาห้องน้ำที่ผับ เขาก็เจอเหตุการณ์แบบนี้เป็นประจำอยู่แล้ว แม้แต่ตัวเขาเองถ้ารีบ ๆ หรือต้องการแบบด่วน ๆ ก็ยังเคยทำแบบนี้เหมือนกัน เขาเลยคิดจะแซวเล่นกวนตีนไปงั้นไม่ได้ใส่ใจอะไร
เมื่อตัวเองก็จัดการภารกิจจนล้างมือเรียบร้อยแล้ว เตชินจึงเดินออกมายืนสูบบุหรี่หน้าห้องน้ำ เพียงครู่เดียวคู่รักที่ทำเสียงดังในห้องน้ำเมื่อครู่ก็เดินตามออกมา
“เชี้ย”
เตชินถึงกับสบถออกมา เมื่อเห็นดีเจหนุ่มรูปหล่อแฟนนัชชา
ตามที่เขาเข้าใจไปเอง เดินโอบมากับหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่คนหนึ่ง ที่ยังคงเดินคลอเคลียกันอย่างมีความสุข ก่อนจะแยกย้ายกันไปคนละทาง เตชินเหล่สายตามองตาม เขาพ่นบุหรี่ออกจนหมดมวน จึงกดบุหรี่ลงกับผนัง แล้วเดินตามกลับมาที่ในผับ กวาดสายตามองหานัชชาที่ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานอย่างไม่รู้เรื่องเลยอะไร
โง่ชิบ แฟนสวมเขาแบบนี้ยังไม่รู้ตัว
ในฐานะเป็นเพื่อนร่วมคณะควรเตือนสักหน่อยก็ดี เตชินคิด ก่อนตัดสินใจจะเดินตรงไปหาแต่ไม่ทันที่เขาจะก้าวขาเข้าไปถึงตัวของนัชชา เตชินก็ต้องหยุดชะงักกึก
เมื่อน๊อตดีเจหนุ่มก็เดินมากอดบ่าของนัชชาอย่างสนิทสนม แถมนัชชาก็ยังหัวเราะกลับก่อนยกมือตีแขนเขาเบา ๆ ราวกับเป็นคู่รัก ความคิดที่จะเข้าไปเตือนนัชชาเลยต้องหยุดชะงัก
เหอะ...ยายโง่เอ๊ย ช่างแม่ง...ไม่เห็นต้องใส่ใจเลยด้วยซ้ำ
เตชินยักไหล่กับภาพที่เห็นตรงหน้า เขาหันหลังกลับไปที่โต๊ะของเขาที่มีสาวสวยนั่งยิ้มหวานเยิ้มรอเขาอยู่ ก่อนก้มลงและบรรเลงแลกลิ้นกันอย่างไม่อายใคร
จนกระทั่งได้เวลาใกล้ผับเลิก เตชินลุกพรึ่บโดยที่ไม่ได้เรียกพนักงานมาเก็บเงิน นัชชาซึ่งอยู่ไม่ไกลรีบวิ่งเข้ามาขวางเอาไว้
“เดี๋ยว! เตชิน! นายจะไปไหน นี่นายยังไม่ได้คิดเงินเลยนะ”
“อะไรของมึง นัชชา”
“ก็นายกินแล้วยังไม่จ่าย”
“ก็ลงบัญชีโต๊ะ19ไว้สิวะ เดี๋ยวก็มีคนมาเคลียร์เอง มึงไม่รู้เหรอว่าผับนี้ของใคร”
“จะของใครก็ไม่รู้ รู้แต่นายยังไม่ได้จ่ายเงิน” นัชชาเลิกคิ้วมองหน้าเขาอย่างคนไม่ยอมแพ้ เธอยืนกรานเสียงแข็ง สองมือกางแขนกั้นทางเขาเดินอย่างดื้อด้านเพื่อไม่ให้เขาหนีไปโดยที่ไม่ได้จ่ายเงิน
“เกะกะ หลีกไป”
เตชินส่ายหัวอย่างรำคาญ ไม่รู้ว่ายายนี่บ้าหรือโง่ที่ไม่รู้ว่าผับนี้เป็นของพี่ชายเขา แถมเขาเองก็มีชื่อเป็นหุ้นส่วนถึงจะมีเปอร์เซ็นต์ถือหุ้นในอัตราส่วนน้อยกว่าพี่ชายก็ตามเถอะ เวลาเขามาที่นี่พนักงานส่วนใหญ่จะรู้ว่าเป็นเขา และจะลงบัญชีเอาไว้แล้วค่อยทำเบิกจ่ายในส่วนของวีไอพี
แต่จะว่าไป ปกติเขาก็ไม่ค่อยลงมาข้างล่าง ส่วนใหญ่จะอยู่ห้องวีไอพีข้างบนเท่านั้น วันนี้ก็แค่มาล่าเหยื่อหาสาว ๆ เท่านั้นเอง
เตชินถอนหายใจ มองนัชชาที่ยังคงดื้อด้านอยู่ตรงหน้า
แปลกแหะ ที่เวลามองหน้าผู้หญิงคนนี้ตรง ๆ เพิ่งรู้ว่านัชชาเองก็น่ารักไม่เบา ตากลมโตหวานใส ปากนิด จมูกหน่อย แต่ทำไมที่ผ่านมาเขาไม่เคยสังเกตเห็น หรือจะเรียกว่านัชชาอาจไม่เคยอยู่ในสายตาเขาเลยก็ว่าได้ แต่พอเธอมาจ้องหน้าเขาใกล้ ๆ แบบนี้
น่ารักดีเหมือนกันวุ้ย
“ว่าไงนายเตชิน กลับไปที่โต๊ะให้ฉันคิดเงินดี ๆ หรือจะให้ฉันเรียกการ์ดผับมาจัดการ” นัชชายังไม่เลิกพูดขู่ใส่เขาอย่างไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง
เสียงแว๊ดของนัชชาเข้ามาในโสตประสาททำให้เขาต้องหลุดจากภวังค์ที่กำลังชมความน่ารักของเธอ
สงสัยตาฝาดที่มองว่ายายนี่น่ารัก
“หลีกไปได้แล้ว มึงนี่มันน่ารำคาญ” เตชินทำท่าเหมือนจะเลี่ยงเดินไปอีกฝั่ง ก่อนที่หัวหน้างานของนัชชาจะเดินมาขนาบข้างพร้อมดึงแขนนัชชาเอาไว้
“คุณเตชินครับ ขอโทษครับ เด็กคนนี้เพิ่งมาทำงานได้สามวัน เลยไม่รู้ว่าคุณเตชินคือวีไอพีของที่นี่”
หัวหน้างานที่เห็นเหตุการณ์ไม่ดีที่นัชชายืนขวางเตชินทำท่าเหมือนกำลังยืนเถียงกันอยู่ รีบเข้ามากล่าวขอโทษพร้อมโค้งคำนับ ไม่วายยังเอามือไปกดหัวนัชชาให้ก้มโค้งคำนับตาม
หา ไอ้หมอนี่เที่ยวประจำจนเป็นแขกวีไอพีของที่นี่เลยหรือเนี่ย ยี๋ สมฉายา จอมเสเพลเลย
แม้นัชชาจะต้องฝืนก้มหัวให้เตชิน แต่ในใจยังคงตำหนิเขาอย่างรังเกียจ
“ไม่เป็นไรครับ ยัยนี่เป็นเพื่อนผมที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน”
“หา เพื่อนคุณเตชิน ทำไมสภาพนี้เรียนระดับเดียวกับคุณเตชินได้ล่ะ” หัวหน้าเงยหน้ามามองนัชชาอย่างไม่ค่อยอยากจะเชื่อ
“พวกนักเรียนทุนนะ ไม่งั้นคง…” เตชินยกยิ้มที่มุมปาก มองนัชชาที่ก้มหัวอยู่แต่เธอรีบเงยหน้าขึ้นมาปากดีใส่เขาอย่างลืมตัว
“แล้วไง นายจะบอกว่าฉันเป็นนักเรียนทุน ไม่งั้นคงไม่มีปัญหาเรียนที่นี่เหรอ”
“เมื่อกี้กูพูดแค่ว่ามึงเป็นนักเรียนทุน กูยังไม่ได้พูดเลยว่ามึงไม่มีปัญญาเรียน หึ หึ หึ กูได้ยินแต่พูดว่าตัวมึงเองอยู่คนเดียว”
เตชินลอยหน้าลอยตายียวนตอบ นัชชาได้แต่เม้มปากแน่นด้วยความหมั่นไส้ ถ้าไม่ใช่เพราะหัวหน้ากระตุกชายเสื้อเธออยู่ตลอดเวลาตอนนี้ เธอคงใส่เขากลับเป็นแน่
ใช่...และตอนนี้เธอเลยทำได้แต่นับ 1-10 ในใจ
“ยังไงก็ฝากดูแลเพื่อนผมด้วยนะ อย่าใช้งานหนักมากเธอเพิ่งซุ่มซ่ามหกล้มมาขายังเคล็ดอยู่”
เตชินยักคิ้วก่อนยิ้มเย้ยให้นัชชาอย่างเหนือกว่าก่อนจะเดินออกไป
