บทที่ 46 เหมือนไม่เป็นตัวเอง

“ห๊ะ ว้ายกรี๊ด!!!” นัชชาก้มมองด้านล่างของตัวเอง ลืมไปเลยว่าเธอยังไม่ได้ใส่กางเกง ทำให้ตอนนี้เหลือแค่ขาขาว ๆ กับมือเรียวเล็กที่กำลังพยายามดึงเสื้อยืดมาปิดส่วนสำคัญไว้เท่านั้น

“เออ…อ่อยไปเถอะ กูไม่ว่าอะไรหรอก เพราะกูชอบมอง แต่คืนนี้กูมีธุระด่วนมีเรื่องต้องรีบไปจัดการนิดหน่อย”

เตชินพูดพลางแต่งตัวไปด้วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ