บทที่ 62 เข้ากันได้ดี

ในขณะที่บางอย่างของเขายังไม่ยอมสงบ ก็อย่าหวังเลยว่าเธอจะได้พัก นับดูสิกี่วันแล้วที่เธอพยายามหลบหน้า แทนที่จะยอมหันมาพูดจาแล้วคุยกันดี ๆ เพราะงั้นเขาก็จะไม่หยุดเลยจนกว่าบางอย่างของเขาจะรู้สึกว่าลงโทษเธออย่างเพียงพอ

เรียวขาถูกยกมาไว้ที่เอวสอบ ทำให้นัชชารีบยกแขนของเธอโอบรอบเอาไว้รอบคอของเขา

ตับ ตับ ตับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ