บทที่ 74 พอกันทั้งคู่

เธอตรงเข้าไปดึงเตชินทั้งที่สองคนยังคงซัดกันนัว ในขณะที่ทอยเองก็สะบักสะบอมจนใบหน้าพังยับ ส่วนเตชินยังคงคร่อมร่างแล้วตะบันหน้าทอยอย่างไม่ยั้ง

เธอไม่ได้เป็นห่วงทอยแต่เธอกำลังเป็นห่วงเตชินมากกว่า เพราะหากทอยเป็นอะไรมากกว่านี้ คนที่จะลำบากคือเตชิน

“พอ! พอได้แล้ว!”

ข้อศอกของเตชินที่กำลังกระชากแขนกระทุ้งหม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ